(Ν)τώρα και με το ζόρι!

Ελάχιστες μέρες έχουν περάσει από τις εθνικές εκλογές και από την ώρα που οι Έλληνες πολίτες, έστειλαν σαφέστατο πολιτικό μήνυμα, καθορίζοντας τους όρους και τους ρόλους του πολιτικού σκηνικού. Τοποθέτησαν τις πολιτικές παρατάξεις στις θεσμικές θέσεις της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης και ζήτησαν άμεση διέξοδο από τα μεγάλα προβλήματα, τα οποία παραμένουν ανοικτά, μαστίζοντας την ελληνική κοινωνία και καθυστερώντας την συνολική πρόοδο της χώρας.

Θα περίμενε λοιπόν κανείς, τα ΜΜΕ να ασχοληθούν εκτενώς με όλα αυτά τα ζητήματα, να προβάλλουν και να ελέγξουν τους όποιους σχεδιασμούς και λύσεις, συμβάλλοντας στην ενημέρωση του πολίτη και τη συμμετέχοντας στην διαμόρφωση των εξελίξεων και την διασφάλιση της αξιοποίησης της λαϊκής εντολής.

Αντί αυτού, γινόμαστε όλοι μάρτυρες και θεατές, ενός ακόμη πολιτικού ριάλιτι, το οποίο διαδραματίζεται μπροστά στα μάτια μας, προσπαθώντας να μας πείσει ότι το μείζον ζήτημα των ημερών, δεν είναι άλλο, από το ποιός και πως θα εκλεγεί, νέος αρχηγός στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Είναι το πρώτο θέμα στο σύνολο σχεδόν των δελτίων ειδήσεων των τηλεοπτικών σταθμών και μάλιστα θυμίζοντάς μας την αντίστοιχη “εσωτερική” διαδικασία στο ΠΑΣΟΚ, το φθινόπωρο του 2007, όπου είχε επιλεγεί η υποστήριξη συγκεκριμένου υποψηφίου. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο προσπαθεί και σήμερα, μέρος του συστήματος ενημέρωσης, να χειραγωγήσει τις εξελίξεις στο εσωτερικό της έτερης μεγάλης πολιτικής παράταξης της χώρας και να επιβάλλει “τον αρεστό” ή αυτόν που έχει ήδη επιλέξει.

Ανεξάρτητα όμως και από αυτή την εξέλιξη, είναι φανερό πως γίνεται προσπάθεια επιβολής ενός ζητήματος στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, το οποίο δεν μπορεί να αφορά άμεσα και τόσο έντονα τους πολίτες που μόλις πρόσφατα γύρισαν την πλάτη τους στην συγκεκριμένη παράταξη, στέλνοντάς την σε θέση περισυλλογής και διεργασιών -στο εσωτερικό της όμως και όχι σε κοινή τηλεοπτική θέα.

Ίσως να πρόκειται για ένα δείγμα γραφής, της αντιμετώπισης της παρούσας κυβέρνησης από τα συγκεκριμένα μέσα, γεγονός το οποίο κάνει ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη ρυθμιστικών παρεμβάσεων στους θεσμούς και καθορισμού των ρόλων στη δημοκρατία μας. Ίσως πάλι να πρόκειται απλώς για μια “ψυχρολουσία” των καναλιών, μετά τους αντί-σταρ υπουργούς, η οποία τα ανάγκασε να στραφούν και πάλι στους απαστράπτοντες επίδοξους προέδρους της αξιωματικής αντιπολίτευσης…

[Δανείστηκα την φωτο από εδώ]