Εξεταστική: η Αριάδνη κόβει τον μίτο;

του Γιώργου Παπούλια 

Αν μπορεί κανείς να ανιχνεύσει ένα θετικό ή έστω «ευκαιριακό» στοιχείο μέσα σε όλη αυτή τη σκληρή δοκιμασία που περνά η χώρα μας τα τελευταία χρόνια είναι η δυνατότητα που της δίνεται, μέσα στα ασφυκτικά αλλά και… διαπιστωτικά πλαίσια της μεγάλης κοινωνικής και ανθρωπιστικής κρίσης, να ερευνήσει εμπεριστατωμένα και να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά όλες εκείνες τις αιτίες, νοοτροπίες και πρακτικές που μας οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση.

Αιτίες οι οποίες έχουν βαθύτατες χρονικές και πολιτικές ρίζες, όχι μόνο στον τρόπο διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών από την είσοδο της χώρας στην ΟΝΕ και εντεύθεν, αλλά και σε ένα συνολικότερο επίπεδο άσκησης της κυβερνητικής πολιτικής μέσα από τη μεταχείριση της μακροχρόνιας και εύκολης πρόσβασης της χώρας στο δανεικό χρήμα των διεθνών αγορών. Χρήματα τα οποία δεν επενδύθηκαν -όσο θα έπρεπε- σε δημόσιες και ιδιωτικές υποδομές που θα βελτίωναν τις δυνατότητες της χώρας, θα αύξαναν επαρκώς την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, θα ισχυροποιούσαν ένα σύγχρονο κοινωνικό κράτος που θα αποτελούσε σοβαρό μηχανισμό αναδιανομής πλούτου, κοινωνικής κινητικότητας και δίχτυ κοινωνικής δικαιοσύνης και αξιοπρέπειας, ακόμη και μπροστά στις προκλήσεις μιας σοβαρής οικονομικής κρίσης.

Το πελατειακό κράτος, η ωμή και χυδαία σε πολλές περιπτώσεις διασύνδεση οικονομικών συμφερόντων και πολιτικής, μιας ευέλικτης ολιγαρχίας που κινούνταν με άνεση ανάμεσα σε τραπεζικό σύστημα, κρατικές προμήθειες και έλεγχο των ΜΜΕ, ο συνεχής και διαχρονικός υπολογισμός του πολιτικού κόστους προκειμένου να μη θιχτούν τα κακώς κείμενα (Ασφαλιστικό, ΔΕΚΟ κ.λπ.), σε συνδυασμό με τις τεράστιες ανεπάρκειες ενός κομματικά βαλλόμενου και κατευθυνόμενου κρατικού μηχανισμού, έγιναν μια τεράστια «μαύρη τρύπα» που απορρόφησε το μεγαλύτερο μέρος του φτηνού και εύκολου χρήματος που έφερε η ένταξη της χώρας στη ζώνη του ευρώ.

Αν συμφωνήσουμε πως όλα τα παραπάνω και ακόμη περισσότερο η διαχρονική αδυναμία αντιμετώπισής τους είναι τα βασικότερα συστατικά πρόκλησης της διανυόμενης οικονομικής κρίσης αλλά και του ανεπανόρθωτου πλήγματος που επέφεραν τόσο στην αξιοπιστία του πολιτεύματος όσο και στην αποτελεσματικότητα του παραγωγικού μοντέλου, τότε εύκολα θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως σίγουρα δεν γεννήθηκαν ούτε ξεκίνησαν να υπάρχουν από τη στιγμή υπογραφής των μνημονίων, των δανειακών συμβάσεων και των προγραμμάτων διάσωσης.

Δεδομένης λοιπόν της πρόσφατης λαϊκής ετυμηγορίας του Ιανουαρίου αλλά και της υψηλής δημοφιλίας που συνεχίζει να απολαμβάνει το κυβερνών κόμμα, ακόμη κι αν οι αποφάσεις του δεν συνδέονται τόσο άμεσα με τα προεκλογικά συνθήματα και τις υποσχέσεις του, γίνεται φανερό πως η εντολή των πολιτών έχει να κάνει με μια βαθύτερη αντίληψη συνολικά για το πολιτικό και κομματικό σύστημα που προκάλεσε την οικονομική κρίση και όχι μόνο για το χρονικό διάστημα που διαχειρίστηκε τα πρώτα χρόνια αντιμετώπισής της.

Εάν σε αυτό το συμπέρασμα προστεθεί και το καθολικό αίτημα -πλην προφανώς όσων ευνοήθηκαν και ευνοούνται ακόμα από τις πρότερες παθογένειες- για πάταξη και ανατροπή όλων εκείνων των αιτιών που οδήγησαν σε αυτόν τον στρεβλό, άνισο και διεφθαρμένο τρόπο λειτουργίας κράτους και οικονομίας, τότε «ο μίτος της Αριάδνης» που οδηγεί εκτός του σημερινού σκοτεινού λαβύρινθου δεν πρέπει σε καμία περίπτωση -ακόμη και στο πλαίσιο του ηθικού και συμβολικού του σκέλους- να κοπεί χρονολογικά στο έτος διαπίστωσης του προβλήματος, αλλά πρέπει να εξεταστεί εξονυχιστικά όλο εκείνο το διάστημα που το πρόβλημα καλλιεργήθηκε και γιγαντώθηκε.

Μια εμπεριστατωμένη και σε βάθος συζήτηση, με τις δυνατότητες έρευνας και ελέγχου που δίνει μια εξεταστική επιτροπή, για όλο το χρονικό διάστημα κατά το οποίο πορεύεται η χώρα μέσα στην Οικονομική και Νομισματική Ενωση, θα απέδιδε περισσότερο σαφή και χρήσιμα συμπεράσματα τόσο για παραδειγματισμό και αποφυγή αντίστοιχων καταστάσεων όσο και για τη «θεσμική θωράκιση» που θα επουλώσει τις πληγές.

Σε διαφορετική κατεύθυνση, αφενός θα έχει χαθεί μια μεγάλη ευκαιρία, αφετέρου η αθέτηση της λαϊκής εντολής, σε όφελος βραχυπρόθεσμου πολιτικού οφέλους και στιγμιαίων κομματικών ελιγμών, μπορεί να οδηγήσει σε μακροπρόθεσμα οδυνηρά αποτελέσματα.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη έκδοση της Εφημερίδας των Συντακτών

Πηγή: http://www.efsyn.gr/arthro/exetastiki-i-ariadni-kovei-ton-mito

Advertisements
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: