Category Archives: ΠΑΣΟΚ

Ανατρεπτικο μανιφεστο

(Δοκιμαζοντας το wordpress application for blackberry)

Ειχε αρκετο καιρο να μου τραβηξει τοσο πολυ την προσοχη, η αναγνωση πολιτικου-προγραμματικου κειμενου. Συνηθως σε αυτες τις περιπτωσεις επικρατουν κοινοτυπες και πολυφορεμενες εκφρασεις, οι οποιες ειτε επαναλαμβανονται κατα περιπτωση, ειτε εχουν ακουστει κατα το παρελθον, ως προεκλογικος, προγραμματικος λογος.
Η ομιλια παντως του πρωθυπουργου Γιωργου Α. Παπανδρεου, προς το νεο υπουργικο συμβουλιο χθες το μεσημερι, με καθηλωσε κυριολεκτικα και αυτο δεν εγινε μονο για λογους δηλωμενης συμπαθειας στο προσωπο του προεδρου η απλα κομματικης προτιμησης.
Αυτο το εξαιρετικα μελετημενο και καλοδουλεμενο κειμενο, εκτος απο τις προτροπες και συμβουλες προς τα μελη της νεας κυβερνησης, αποτελει μνημειο καταγραφης και αναλυσης των ριζωμενων προβληματων της ελληνικης δημοσιας διοικησης καθως και μια πρωτη ουσιαστικη και σε βαθος προσεγγιση λυσης τους, μεσα απο συγκεκριμενες θεσμικες μεθοδους και πολιτικες τακτικες.

Advertisements

Φυγή προς τα εμπρός

BOYLHprimeministerΌλες σχεδόν οι κάλπες που στήθηκαν μέχρι τώρα, από το 2004 και μετά, έχουν ένα πολιτικό δεδομένο: τον προβληματισμό που δημιουργεί στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, η στάση και η παρουσία, του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη.

Δύσκολα μπορεί κανείς να υπεισέλθει στα αίτια αυτής της, αν μη τι άλλο, ιδιαίτερης σχέσης μεταξύ των δύο ανδρών, πόσο μάλλον να εξιστορήσει μια σειρά από γεγονότα και καταστάσεις που τη διαμόρφωσαν, έτσι ώστε να καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα. Στην προκειμένη περίπτωση όμως, νομίζω πως τα πράγματα είναι ξεκάθαρα.

Έτσι όπως εύκολα μπορεί να φανταστεί κανείς, η ευγένεια που αποτελεί χαρακτηριστικό στοιχείο της προσωπικότητας του Γιώργου Παπανδρέου αλλά και η τιμητική διάθεση που οφείλει κανείς να έχει απέναντι σε έναν πρώην πρωθυπουργό -ακόμη κι αν πρόκειται για κάποιο εν αναμονή πρωθυπουργό- τον οδήγησαν σε αυτή την εύλογη και άκρως τιμητική πρόταση, απέναντι στον κ. Σημίτη. Να ηγηθεί του ψηφοδελτίου του ΠΑΣΟΚ ή στην πρώτη περιφέρεια της χώρας, αυτή της πρωτεύουσας ή στην περιφέρεια που τόσα χρόνια πολιτευόταν -καταλαμβάνοντας χωρίς σταυρό την μοναδική έδρα που κέρδιζε το ΠΑΣΟΚ- με την ευκαιρία αυτή τη φορά να βγουν και άλλοι βουλευτές που θα εκπροσωπούσαν το μεγάλο λιμάνι στο κοινοβούλιο.

Ο κ. Σημίτης αρνήθηκε επιδεικτικά τις δύο αυτές προτάσεις, δεδομένου του γεγονότος ότι εκλέγεται χωρίς σταυρό, διατυπώνοντας την θέληση να ηγηθεί του ψηφοδελτίου επικρατείας… Σίγουρα δεν είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς την ψυχοσύνθεση της απάντησης, ο συνειρμός όμως με οδηγεί σε μια παροιμία που λέει για κάποιον που δεν θέλει να ζυμώσει…

Το ψηφοδέλτιο επικρατείας ενός προοδευτικού κόμματος -χωρίς βαρίδια και βαρόνους- που ετοιμάζεται να αναλάβει την διακυβέρνηση και ιδίως η πρώτη θέση του, οφείλει -πολιτικά και επικοινωνιακά- να συμβολίσει μέσω της προσωπικότητας που θα την καταλάβει, το ύφος, το ήθος καθώς και το πνεύμα της διακυβέρνησης που πρόκειται να ακολουθήσει όταν ο λαός το τιμήσει με την εμπιστοσύνη του. Σε καμία περίπτωση ο σκοπός αυτός δεν επιτυγχάνεται με πισωγυρίσματα και επιστροφές στο παρελθόν – όσο ένδοξο και τιμημένο και αν υπήρξε.

Ο Γιώργος Παπανδρέου έπραξε το αυτονόητο και έλαβε αρνητική απάντηση, οπότε και συνέχισε να πράττει το αυτονόητο -δεν έχει άλλωστε περιθώρια για κάτι διαφορετικό στην παρούσα ιδιαίτερη χρονικά και πολιτικά συγκυρία- κάνοντας φυγή προς τα εμπρός και προσπερνώντας ένα ακόμη «σαμαράκι» στο δρόμο προς τις κάλπες, προερχόμενο από μια συνήθη κατεύθυνση.

Το ζήτημα με τον πρώην πρωθυπουργό όμως παραμένει: θα επιτρέψει άραγε, κάποτε, με την στάση του, την τιμητική διάθεση και αναγνώριση όλων, απέναντι στο έργο και την ιστορία του ή θα αφήσει την μεταγενέστερη παρουσία του να ξεθωριάζει την αυθεντικότητα του σεβασμού με την πρόσκαιρη, κάθε φορά, κριτική αποφάσεων και συμπεριφορών;