Tag Archives: υπουργείο οικονομικών

Τροποποιώντας την αξιοπιστία

Ο θεσμικός αιφνιδιασμός για το φόρο μεταβιβάσεων, ρίχνει τη σκιά του στην προγραμματική συνέπεια.

Τελικά δεν κατάφερε μόνο να αιφνιδιάσει, όσους ετοιμάζονταν να προχωρήσουν σε μεταβίβαση ακινήτων η κυβέρνηση, κυρίως κατόρθωσε, με τον τρόπο που κατατέθηκε η τροπολογία την Παρασκευή το βράδυ στη Βουλή, να επισκιάσει την πραγματοποίηση μιας βασικής προεκλογικής της δέσμευσης.

Είχε ανακοινωθεί προεκλογικά αλλά και μέσα στον Δεκέμβρη, με σαφέστατο τρόπο, τόσο η αύξηση του φορολογικού συντελεστή όσο και η αντίστοιχη του αφορολόγητου στις μεταβιβάσεις, μέτρα τα οποία επιφέρουν την ανάλογη κοινωνική ισορροπία αλλά και σχετική δικαιοσύνη, ανάλογα με την αξία του ακινήτου και το μέγεθος των περιουσιών. Ήταν άλλωστε σφοδρότατη η κριτική που είχε ασκηθεί στην προηγούμενη κυβέρνηση, για το περίφημο φόρο του 1% είτε μεταβιβαζόταν ανάκτορο στο Ψυχικό, είτε …διαμέρισμα στα Πατήσια.

Αν συνυπολογίσουμε την δύσκολη οικονομική συγκυρία, η οποία απαιτεί γρήγορες και στοχευμένες ενέργειες αύξησης των εσόδων, τότε μπορούμε να μιλήσουμε για ένα αναγκαίο εισπρακτικό μέτρο, το οποίο εμπεριέχει στοιχεία δικαιότερης κατανομής των βαρών.

Ο τρόπος όμως με τον οποίο το επέβαλε ξαφνικά το υπουργείο Οικονομικών, αν μη τι άλλο, έδωσε έντονο στίγμα μη ετοιμότητας και έλλειψης σχεδιασμού -όσο κι αν δικαιολογούνται από τις οικονομικές απαιτήσεις της εποχής- διαρρηγνύοντας μερίδιο της σχέσης εμπιστοσύνης που προσπαθεί να κτίσει η κυβέρνηση με τους πολίτες. Με αυτό τον τρόπο χιλιάδες αιτήσεις μεταβίβασης μένουν «στο αέρα», περιμένοντας τις όποιες αποφάσεις στο …μέλλον. Δεν ήταν λίγες οι φορές άλλωστε, που ο πρωθυπουργός και συνολικά το ΠΑΣΟΚ σαν αντιπολίτευση, είχαν ορθά αντιδράσει με έντονο τρόπο σε τροπολογίες και ασταθή οικονομικά μέτρα της τελευταίας στιγμής, που επιχειρούσε να πάρει η απελθούσα κυβέρνηση.

Αντίστοιχο πλήγμα επιφέρει η συγκεκριμένη ενέργεια και στην ούτως η άλλως διαβλημένη σχέση της αγοράς και των εν δυνάμει επενδυτών, με το φορολογικό καθεστώς και τις συνολικές οικονομικές προθέσεις της κυβέρνησης.

Και είναι πραγματικά κρίμα, να συμβαίνει κάτι τέτοιο, σε μια περίοδο που το σύνολο του πολιτικού βάρους έχει πέσει ακριβώς στην προσπάθεια αποκατάστασης αυτών των σχέσεων εμπιστοσύνης, έχουν θεσπιστεί όροι συνεννόησης και διαβούλευσης και με το σύνολο σχεδόν, φορέων και πολιτών, να κρατούν συγκαταβατική στάση αναμονής στα όποια μέτρα αποφασίζονται. Αρκεί να ανακοινώνονται υπό το φως της ημέρας…